زندگینامه آبراهام لینکلن - از کلبه چوبی تا کاخ سفید

آبراهام لینکلن در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ در یک کلبه چوبی در مزرعه “سینکینگ اسپرینگ” نزدیک هاجن‌ویل، کنتاکی، به دنیا آمد. خانواده‌اش از مهاجران فقیر انگلیسی بودند که در قرن ۱۷ به آمریکا آمده بودند. پدرش، توماس لینکلن، کشاورز و نجار بود و مادرش، نانسی هنکس، زنی کمسواد اما مذهبی. لینکلن یک خواهر بزرگ‌تر به نام سارا و برادری به نام توماس داشت که در کودکی درگذشت.

مذهب آبراهام لینکلن

آبراهام لینکلن، رئیس جمهور سابق ایالات متحده، به طور رسمی به هیچ کلیسا وابسته نبود و هیچگاه در طول زندگی خود به یک مذهب خاص اعتقاد نداشت. با این حال، او اغلب به عنوان یک فرد معتقد به خداوند و پیرو اصول اخلاقی مسیحی توصیف شده است. برخی از ویژگی‌های مذهبی لینکلن عبارتند از:

1. عدم وابستگی به کلیسا: لینکلن هرگز به طور رسمی عضو هیچ کلیسایی نشد، اگرچه همسر و فرزندانش در کلیسا حضور داشتند.
2. باور به خدا و مشیت الهی: او در سخنرانی‌هایش، به ویژه در دوران جنگ داخلی، اغلب به خدا و نقش مشیت الهی در سرنوشت ملت اشاره می‌کرد. نطق معروف گتیسبورگ و سخنرانی دوم مراسم تحلیف او نمونه‌هایی از این تفکر هستند.
3. تأثیر کتاب مقدس: لینکلن به شدت تحت تأثیر کتاب مقدس قرار داشت و از زبان و مفاهیم آن در نوشته‌ها و سخنرانی‌هایش استفاده می‌کرد.
4. شک‌گرایی در جوانی: در جوانی، لینکلن تحت تأثیر اندیشه‌های خردگرایانه و شک‌گرایانه قرار داشت و حتی برخی او را به بی‌ایمانی متهم کردند. اما با گذر زمان، نگرش او به سمت معنویت عمیق‌تری سوق یافت.
5. اخلاق و معنویت شخصی: لینکلن بیشتر بر اخلاقیات، عدالت و مسئولیت‌پذیری در برابر خداوند تأکید داشت تا آیین‌های مذهبی رسمی.

در کل، می‌توان گفت لینکلن فردی با باورهای مذهبی شخصی و عمیق بود که تحت تأثیر فرهنگ پروتستانی زمان خود قرار داشت، اما همواره از تعصب مذهبی دوری می‌کرد.

قد آبراهام لینکلن

آبراهام لینکلن قد بسیار بلندی داشت. بر اساس گزارش‌های تاریخی و اندازه‌گیری‌های انجام شده از او، قد او ۶ فوت و ۴ اینچ بود که معادل تقریباً ۱۹۳ سانتیمتر است.

این قد، او را به بلندقدترین رئیس‌جمهور در تاریخ ایالات متحده تبدیل کرده است. بلندی قامت او در زمان خودش بسیار چشمگیر بود، زیرا میانگین قد مردان آمریکایی در اواسط قرن نوزدهم حدود ۵ فوت و ۷ اینچ (۱۷۰ سانتیمتر) بود.

بلندی قد او اغلب در توصیفات همعصرانش و در فرهنگ عامه به عنوان یکی از ویژگی‌های بارزش ذکر می‌شود و حتی به نمادی از “قدرت و اخلاق بزرگ” او تبدیل شده بود. در بسیاری از کاریکاتورها و تصاویر سیاسی آن دوران، از قد بلند او برای تأکید بر حضور مسلطش استفاده می‌شد.

همسر آبراهام لینکلن

همسر آبراهام لینکلن مِری تاد لینکلن (Mary Todd Lincoln) بود.

خلاصه‌ای از زندگی او:

· تولد: ۱۳ دسامبر ۱۸۱۸ در لکسینگتون، کنتاکی، در یک خانواده ثروتمند و برجسته. · ازدواج: او در ۴ نوامبر ۱۸۴۲ با آبراهام لینکلن که در آن زمان وکیلی جوان و تازه‌کار در ایلینوی بود، ازدواج کرد. این ازدواج در ابتدا با مخالفت خانواده مِری روبرو شد، زیرا آنها لینکلن را شوهری مناسب برای دخترشان نمی‌دانستند. · فرزندان: آنها صاحب چهار پسر شدند: ۱. رابرت تاد لینکلن (۱۸۴۳–۱۹۲۶): تنها فرزندی که به بزرگسالی رسید و وکیل و سیاستمدار شد. ۲. ادی بیکر لینکلن (۱۸۴۶–۱۸۵۰) در ۳ سالگی فوت کرد. ۳. ویلیام “ویل” لینکلن (۱۸۵۰–۱۸۶۲) در ۱۱ سالگی، در دوران ریاست‌جمهوری پدرش، در کاخ سفید درگذشت. ۴. توماس “تَد” لینکلن (۱۸۵۳–۱۸۷۱) در ۱۸ سالگی فوت کرد. · دوران کاخ سفید: مری به عنوان بانوی اول (۱۸۶۱–۱۸۶۵) دوران بسیار دشواری را سپری کرد. او در بحبوحه جنگ داخلی مورد انتقاد شدید قرار گرفت، زیرا برخی او را به طرفداری از جنوب (به دلیل اصالت کنتاکیایی‌اش) و ولخرجی در دکوراسیون کاخ سفید متهم می‌کردند. مرگ پسرش ویلیام در سال ۱۸۶۲ ضربه روحی شدیدی به او وارد کرد. · تراژدی بزرگ: ترور آبراهام لینکلن در آوریل ۱۸۶۵ در تئاتر فورد، زندگی مری را برای همیشه دگرگون کرد. این واقعه، همراه با مرگ سه فرزندش، او را به فردی عمیقاً افسرده و سوگوار تبدیل کرد. · سال‌های پایانی: پس از مرگ لینکلن، او با مشکلات مالی و سلامت روان دست و پنجه نرم کرد. رابطه‌اش با پسر بزرگش، رابرت، تیره شد و رابرت در نهایت در سال ۱۸۷۵ او را به دلیل “بی‌ثباتی ذهنی” در یک آسایشگاه روانی بستری کرد. هرچند پس از چند ماه آزاد شد، اما تا پایان عمر انزوا را انتخاب کرد. مری تاد لینکلن در ۱۶ ژوئیه ۱۸۸۲ در سن ۶۳ سالگی درگذشت.

شخصیت و میراث: مری تاد لینکلن زنی باهوش، تحصیلکرده (که برای زنان آن زمان غیرمعمول بود)، با اراده و اجتماعی توصیف شده است. او در عین حال شخصیتی پیچیده، احساساتی و مستعد نوسانات خلقی داشت. زندگی او پر از موفقیت‌ها (بانوی اول شدن)، تراژدی‌های شخصی عمیق و رنج بود. امروزه او به عنوان یکی از غم‌انگیزترین چهره‌های تاریخ ریاست جمهوری آمریکا شناخته می‌شود.

• فقر و جابجایی‌های مکرر: خانواده لینکلن به دلیل اختلافات مالکیت زمین چندین بار نقل مکان کرد:
  • ۱۸۱۶: نقل مکان به ایندیانا پس از باخت در یک دعوای حقوقی بر سر زمین.
  • ۱۸۱۸: مرگ مادرش بر اثر بیماری “میلک سیکنس” (مسمومیت ناشی از شیر آلوده) در ۹ سالگی، که ضربه عاطفی شدیدی به او وارد کرد.
  • ۱۸۱۹: ازدواج پدرش با سارا بوش جانستون، بیوه‌ای با سه فرزند. سارا که لینکلن او را “فرشته مادر” می‌نامید، عشق به مطالعه را در او پرورش داد.
• خودآموزی و علاقه به کتاب: با وجود کمتر از ۱۲ ماه تحصیل رسمی، لینکلن با اشتیاق کتاب می‌خواند. کتاب‌های محبوبش شامل انجیل، رابینسون کروزوئه، سفر زیارتی و زندگی جرج واشنگتن بود. او برای قرض گرفتن کتاب‌ها کیلومترها پیاده‌روی می‌کرد.

جوانی و حرفه حقوقی (۱۸۳۰–۱۸۴۹)

در ۲۱ سالگی، لینکلن به ایلینوی نقل مکان کرد و مستقل شد. قد او ۱۹۳ سانتی‌متر بود و به دلیل مهارت در تیراندازی با تبر به “رِیل-اسپلیتر” (تیرشکن) معروف شد.

• تجربیات شغلی متنوع:
  • ۱۸۳۱: کار در فروشگاه عمومی در نیو سیلم.
  • ۱۸۳۲: خدمت در جنگ بلک هاوک به عنوان کاپیتان نیروی داوطلب ایلینوی. اگرچه در نبرد مستقیم شرکت نکرد، اما صحنه‌های جنگ تأثیر عمیقی بر او گذاشت.
  • کار به عنوان پست‌چی، نقشه‌بردار و مغازه‌دار.
• ورود به سیاست و حقوق:
  • ۱۸۳۴: انتخاب به مجلس ایالتی ایلینوی به عنوان عضو حزب ویگ.
  • ۱۸۳۶: قبولی در آزمون وکالت پس از خودآموزی حقوق. او در اسپرینگفیلد دفتر وکالت تأسیس کرد و به “وکیل پریری” معروف شد. در پرونده‌ای مشهور با استفاده از سالنامه نجومی، شهادت یک شاهد را رد کرد و موکلش را تبرئه نمود.

ازدواج و خانواده

در ۱۸۴۲ با مری تاد، دختری از خانواده‌ای ثروتمند در کنتاکی، ازدواج کرد. ازدواج آن‌ها با تراژدی‌های شخصی همراه بود:

• چهار پسر به نام‌های رابرت، ادی، ویلی و تَد.
• مرگ ادی در ۴ سالگی (۱۸۵۰) و ویلی در ۱۲ سالگی (۱۸۶۲) در کاخ سفید. تنها رابرت تا بزرگسالی زنده ماند. این فقدان‌ها باعث افسردگی عمیق لینکلن و همسرش شد.

صعود سیاسی (۱۸۵۰–۱۸۶۰)

• خروج از سیاست و بازگشت: پس از یک دوره در کنگره (۱۸۴۷–۱۸۴۹)، به دلیل مخالفت با جنگ مکزیک-آمریکا محبوبیتش کاهش یافت و به وکالت بازگشت. اما قانون کانزاس-نبراسکا (۱۸۵۴) که برده‌داری در مناطق جدید را مجاز می‌کرد، او را به عرصه سیاست بازگرداند.

• مناظرات لینکلن-داگلاس (۱۸۵۸): در رقابت برای سنای ایالات متحده، هفت مناظره عمومی با استفان آ. داگلاس برگزار کرد. اگرچه در انتخابات شکست خورد، اما شهرت ملی یافت و موضعش علیه گسترش برده‌داری توجه همگان را جلب کرد.

• انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۸۶۰: به عنوان نامزد حزب جمهوری‌خواه انتخاب شد و با شعار توقف گسترش برده‌داری، بدون کسب هیچ رأیی در ایالت‌های جنوبی، پیروز شد. این پیروزی به جدایی ۱۱ ایالت جنوبی و تشکیل ایالات مؤتلفه آمریکا انجامید.

ریاست‌جمهوری و جنگ داخلی (۱۸۶۱–۱۸۶۵)

چالش‌های آغازین:

• آغاز جنگ با حمله به فورت سامتر در آوریل ۱۸۶۱.
• تعلیق حکم احضار زندانی (Habeas Corpus) برای حفظ نظم.

نقاط عطف تاریخی:

• اعلامیه آزادی بردگان (۱۸۶۳): بردگان در ایالت‌های شورشی را آزاد اعلام کرد. اگرچه بردگان مناطق تحت کنترل اتحادیه را شامل نمی‌شد، اما جنبه نمادین و اخلاقی قدرتمندی داشت.
• سخنرانی گتیزبرگ (۱۸۶۳): در کمتر از ۲ دقیقه، جنگ را “نبردی برای تولد دوباره آزادی” خواند و بر برابری انسان‌ها تأکید کرد.
• متمم سیزدهم قانون اساسی (۱۸۶۵): با تلاش او، برده‌داری در سراسر آمریکا لغو شد.

مدیریت جنگ:

• مشکل در یافتن ژنرال‌های لایق تا انتصاب اولیسیس اس. گرانت در ۱۸۶۴.
• صدور قانون هومستد (۱۸۶۲) برای اعطای زمین به مهاجران و قانون موریل برای تأسیس دانشگاه‌های دولتی.

ترور و میراث (۱۸۶۵)

• ترور در ۱۴ آوریل ۱۸۶۵: تنها پنج روز پس از تسلیم کنفدراسیون، توسط جان ویلکس بوث، هوادار جنوب، در تئاتر فورد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در ۱۵ آوریل درگذشت. او اولین رئیس‌جمهور ترور شده آمریکا بود.
• میراث ماندگار:
  • حفظ اتحادیه و الغای برده‌داری.
  • یادبود لینکلن در واشنگتن دی‌سی و تصویرش روی اسکناس ۵ دلاری.
  • اغلب در نظرسنجی‌ها به عنوان بزرگترین رئیس‌جمهور تاریخ آمریکا رتبه‌بندی می‌شود.

جدول زمانی زندگی لینکلن

ویژگی‌های شخصیتی

• فروتنی و شوخ‌طبعی: با وجود مقام، با مردم عادی گفتگو می‌کرد و از داستان‌های عامیانه برای ارتباط استفاده می‌کرد.
• مبارزه با افسردگی: دوره‌های “ملانکولی” (افسردگی بالینی) را تجربه می‌کرد، اما این مانع تصمیم‌گیری‌هایش نمی‌شد.
• مهارت در کشتی: در جوانی قهرمان کشتی ایلینوی بود و تنها یک شکست در پرونده ورزشی داشت.

لینکلن نه تنها یک سیاست‌مدار، بلکه نماد مقاومت در برابر ستم و دفاع از دموکراسی است. زندگی او اثبات می‌کند که “زاده کلبه” می‌تواند سرنوشت یک ملت را تغییر دهد.